Pek sevdim efendim seni gayetle beğendim Hikayesi

Makam: Dügah

Bestekar: Hacı Faik Bey

Sanatçı: Doğan Dikmen -Şeniz Güneş

Güftekar: Hacı Faik Bey

Usül: Yürük Semai

Hacı Faik Bey'in bestelerinden “Pek sevdim efendim seni gayetle beğendim” eserini 19. yy sonlarında bestelenmiştir. Eser Dügâh makamı ve hafif usulü ile başlar. Eserde Saba, Hicaz ve Hüseynî makamına geçişler mevcududur, bu makamlardan tekrar Dügâh'a dönüşleri vardır.

 

Eserin içerisinde Yürük Semai usulüne geçilen bölümde, Hacı Faik Bey'in eseri musikişinaslara hediye ettiğini, dinleyenlerden kendisine, geçmiş musiki üstatlarından dua istediğini ve kendisinin musikiye olan aşkını anlatır. Kendini musikinin derinliklerinde bulduğunu ve musiki ile gönlünde keder kalmadığını anlatmış.

 

Eserin ikinci bölümünde ise; Bu eseri dostlarına ve musikişinaslara hediye ettiği bilinir. Bu eseri dinlendiği zaman kendini hatırlayacaklarını düşünmüş. Her zaman musikiyi güzel okuyan insanların terennüm etmesini istemiştir ve bu şarkı ile ruhunun şad olacağına inanmıştır.

Pek sevdim efendim seni gayetle beğendim

Gel gayra kıyas etme beni canım efendim

Bin can ile âşık olalı sen gibi mâha

Gönlümde keder kalmadı ey zülfü kemendim

Ettim bu dügâh kârı ehibbâya hediyye

Kim dinler ise Faik'i yâd eylemelidir

Erbâb-ı terennüm okuyup dâim-ül evkat

 

Rûh-i selefi aşk ile şâd eylemelidir